De redactie behoudt zich 't recht voor ingezonden artikelen in te korten. Anonieme inzendingen komen enkel in aanmerking voor plaatsing indien naam en adres bij de redactie bekend zijn. Over ingezonden artikelen wordt niet gecorrespondeerd.
Zwaartekracht...tsja...
Nadat onze vereniging vorig jaar geschiedenis schreef (zie onderstaand artikel), waren de verwachtingen voor dit jaar hoog gespannen.
Ook dit jaar zou deze competitie namelijk weer verkaatst worden en Lekkum had zich dit jaar met slechts één partuur ingeschreven.
Het partuur bestond uit: Semmi Degerlier, Dennis Drijver en Sietse Jager.
In de zogenaamde voorronde (de competitie wordt over twee dagen gespeeld) werden wij ingedeeld in Wier.
De eerste omloop leverde direct al een héél spannende partij op tegen Franeker welke wij sneu op 5-4 verloren. Hierbij moet aangetekend worden dat het eerste eerst ten onrechte naar Franeker ging - de scheidsrechter was blijkbaar nog niet geheel bij de les -, waardoor wij steeds achter de feiten aan liepen. Helaas, goed gekaats en ten onrechte verloren, maar nog twee omlopen te gaan.
In de tweede omloop ging het aanvankelijk gelijk op tot het moment dat het noodlot toesloeg.
Bij het keren van een bal (wat wél een eerst opleverde...) kwam Sietse dusdanig op zijn hand te vallen, dat kaatsen voor hem niet meer mogelijk was en in plaats daarvan een bezoekje aan het ziekenhuis noodzakelijk was. Hier werd aanvankelijk gedacht dat zijn pols op twee plaatsen gebroken zou zijn (het laatste nieuws is dat er een scheurtje in een bot zit) en werd zijn arm daarom meteen in het gips gezet.
Geluk bij een ongeluk - Wander Meijer was aanwezig als supporter en was gelukkig bereid de opengevallen plaats van Sietse in te nemen.
Helaas had hij zijn want niet bij zich waardoor de opstelling iets gewijzigd diende te worden. Voor best opslager Semmi nam hierna de voor minst opslag voor zijn rekening en Wander zou zorg dragen voor de voor best. Dennis bleef voorin staan.
Het gehele gebeuren had blijkbaar gezorgd voor een mentale klap die onze mannen niet meer te boven kwamen - het bleef helaas bij één eerst en ook de derde omloop leverde dit aantal eersten op. Totale score deze dag - 7 eersten.
Op 12 juni wordt de tweede ronde verkaats - uiteraard zonder Sietse...
...echter óók zonder Dennis...
Tijdens een excursie van school naar de dierentuin in Emmen kwam hij dusdanig vervelend te vallen dat hij (waarschijnlijk) twee of drie vingers van zijn rechter hand gebroken heeft. Ook hij werd in het ziekenhuis direct in het gips gezet en ook voor hem lijkt dit seizoen een voortijdig einde te krijgen.
De conclusie was hierop snel getrokken - Lekkum trekt zich terug uit de afdelingscompetitie. Helaas, helaas... Volgend jaar echter nieuwe rondes, nieuwe kansen!
Hieronder het ongelukkige trio.
Lekkumer pupillen schrijven geschiedenis...
Afgelopen zomer had de KNKB iets nieuws bedacht, een kampioenschapcompetitie voor jeugd afdelingsparturen. Elke afdeling mocht een of meerdere jeugd parturen afvaardigen om mee te doen aan dit kampioenschap.
De Lekkumer trainers staken de koppen bij elkaar en vonden dat voor het eerst in het bestaan er wel eens een groepje pupillen kon meedoen, een lekker zooitje ongeregeld tenslotte.
Lekkum kwam met twee partuur op de proppen:
Lekkum 1 - Jesse Kooistra, Wander Meijer en Sietse Jager
Lekkum 2 - Semmi Degerlier, Syb Bruining en Dennis Drijver
De eerste serie wedstrijden moesten worden verkaatst in Zurich (bij Harlingen en niet in Zwitserland). Lekkum 1 was van meet af aan goed bij de les, met groot vertoon van macht wonnen ze al hun wedstrijden. Ze gaven kaatsgrootmachten als Mantgum en Wommels ongenadig op hun broek en met 21 eersten voor en maar 6 tegen mochten ze over twee weken in Makkum aantreden. Laat de tegenstanders gewaarschuwd zijn!
Lekkum 2 moest eerst nog even wakker geschud worden, geïmponeerd door hun tegenstanders misschien (het roemruchte Berlikum), verloren ze, een beetje onnodig, hun eerste partij. Ook hun tweede partij was verre van vlekkeloos maar werd op de valreep nog wel in een winstpartij omgezet tegen Scharnegoutum.
Twee weken later verplaatste het hele circus zich naar Makkum. Onder een stralend zonnetje en in een heerlijke ambiance werd hier de tweede serie wedstrijden gekaatst, volop kans voor Lekkum 1 en een zware kluif voor Lekkum 2.
Lekkum 1 had aan het begin een beetje de bibbers en kwam slecht uit de startblokken, vooral aan de stuit werd nogal eens gepoedeld, maar halverwege de partij kantelde deze en werd het een mooie spannende partij. Helaas, de slechte start brak ons op en zo won met miniem verschil de afdeling Winsum. Hierna wonnen we de twee opvolgende wedstrijden. Winsum echter ook en aldus werd er een zeer knappe tweede prijs in de wacht gesleept. Een prestatie van formaat!
Lekkum 2 was eigenlijk bij voorbaat kansloos en er moest een wonder gebeuren mochten deze drie knapen nog aan de prijzen ruiken. Maar wat niemand voor mogelijk hield gebeurde toch. Soms heb je van die onverklaarbare dagen dat alles wat je aanraakt in goud veranderd - vandaag was zo’n dag.
Lekkum 2 won zijn eerste wedstrijd met groot verschil en nu was het de beurt aan Berlikum. In Zurich werd hier nog dik van verloren en de Berlikumers verkochten alreeds de pels alvorens de beer was geschoten. Ze werden echter verbouwereerd met één eerst op het veld achtergelaten waarbij de waterlanders niet achterbleven en niet alleen bij spelers maar ook bij ouders en begeleiders. Mocht er een 6-6 aan de telegraaf hangen dan werd deze met een daverende bovenslag teniet gedaan, om over het geweld aan de stuit nog maar te zwijgen.
Twee gehad nog een te gaan: “Wommels” was de volgende in het rijtje. Ze mochten niet meer dan 2 eersten hebben, en aldus geschiedde!
Lekkum nam de krans mee naar huis en geschiedenis was er in den vreemde geschreven!
Fan in 'lyts' keatserke fan 'e klaai...
Der wie ris in jonkje, dat kaam fan ' e klaai. Hy mocht graach wat mei auto's ompiele en hy mocht graach keatse. Dat lêste fûn er prachtich moai en hy koe ek omraak keatse. Doe' t er wat âlder wie kaam er yn' e grutte stêd te wenjen. Mar nei krapoan in jier hie er dat al gau besjoen. No koe er in moai húske op Snakkerbuorren hiere. Net oan it wetter, mar wol yn it doarpke sels. It wenne der prachtich, allinnich hie it jonkje gjin romte om mei syn auto's om te pielen sûnder dat de oare ynwenners harren steurden oan "al dy auto' s" yn dat lytse doarpke. Mar om no hieltiden by syn âldelju te knutseljen en te keatsen, dat wie ek net alles. Mar doe...samar, op in dei, foel er in boekje fan de keatsferiening fan Lekkum yn' e bus. It jonkje, lies it troch en tocht: 'dat is wol wat foar my!'. Mar hoe grut at er ek wie, hy doarde net allinnich. Dat hy belde in maat út syn bertedoarp, dy' t no ek yn Ljouwert wenne: "He, kinst ek wol yn Lekkum komme te keatsen!" Dat sa belde hy de oare maat út Holwert, dy't no ek yn Ljouwert wenne: "He jong, kinst ek wol yn Lekkum komme te keatsen by it Reidhintsje!" Dat in pear dagen letter, setten de trije klaaiklúten ôf nei dat prachtige fjildsje yn Lekkum. It fjild lei d'r prachtich by, de fûgelwacht koe de fûgels wol besteld hawwe, mei al datgekwetter. It wie moai keatsen dêre. It foldie de mannen de earste kear bêst. Hielendal om' t it sa gesellich yn'e kantine wie. Wat sûpe dy mannen hurd, tocht it jonkje. De oare wike wie it wer in grut sukses. De mannen sloegen omraak en hienen yn'e kantine in soart wille. En eltsenien dy' t it jonkje foarby kaam, krige it ferhaal te hearren fan dy geselliche keatsferiening 'It Reidhintsje'. Sa keatsten de klaaiklúten in pear prachtige wiken lang, doe't it jonkje samar ynienen ûntduts dat de feriening dy't er sa moai it Reidhintsje neamde, in oare namme hie........
"Hoe hyt dy keatsferiening dan?" sei de maat.
"Neffens my is it 'It Reidhintsje!'!
"Watte??!! 'It Reidhintsje'? Wat in núvere namme!"
"No ja, it sil wol ien of oare betsjutting ha!" sie it jonkje.
"Boppedat leit it flakby de Dokkumer Ie, miskien sitte der wol reidhintsjes!"
"No ik gean wol mei dy mei, mar dan moatst dy âld Holwerter ek even belje, dy wennet no ek yn Ljouwert en mei ek graach keatse."
"Bêst genoch!" sei it jonkje.
"Watte? It Reidhintsje? Dat is de fûgelwacht ju. Ik miende datsto keatse woeste."
"Ja, dat wol ik ek mar neffens my is it echt It Reidhintsje, ik ha it boekje krigen en der stie it op!"
"Wat in rare lju, dêr yn Lekkum sis. It Reidhintsje, it moat net gekker wurde."
"No, wat seiste, oankommende tongersdei, mar even in bâltsje slaan net?"
"Bêst, ik bin der. By It Reidhintsje."
En wylst de oare leden noch al gauris wille hienen om dizze 'fersprekking', ropte it jonkje tidens it spul, sa hurd at er koe: REITSJE HIM!!!!!